Teodor Ender

Teodor Edward Ender urodził się 27 lipca 1861 roku w Pabianicach, gdzie działał jako fabrykant i radny miejski. Był synem fabrykanta Karola Endera i Marii Augusty z domu Krusche. W 1884 roku został współwłaścicielem przedsiębiorstwa „Krusche i Ender”, a w 1899 roku objął funkcje prezesa zarządu i dyrektora generalnego Towarzystwa Akcyjnego Pabianickich Fabryk Wyrobów Bawełnianych „Krusche i Ender”. W Moszczenicy wybudował cegielnię, a następnie młyn, przędzalnię bawełny i tkalnię.

Ender współzałożył i kierował Pabianickim Towarzystwem Wzajemnego Kredytu. Był także członkiem Rady Banku Handlowego w Łodzi, współorganizatorem pabianickiej straży ogniowej oraz prezesem Towarzystwa Dobroczynności dla Chrześcijan. Pełnił funkcję kuratora szpitala powiatowego w Łasku i należał do Rady Opiekuńczej Szkoły Handlowej w Pabianicach. W czasie I wojny światowej działał w miejskich strukturach samorządowych i organizował pomoc dla dzieci. Był mężem Heleny Emilii z domu Knothe; mieli troje dzieci. Zmarł 2 czerwca 1921 roku we Wrocławiu. Został pochowany na cmentarzu ewangelickim w Pabianicach.

Na podstawie artykułu „Teodor Ender” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.