Leonard Lorentowicz

Leonard Lorentowicz urodził się 16 marca 1871 roku w Pabianicach, w rodzinie Lorentowiczów znanej w tym mieście. Był polskim lekarzem i ginekologiem. Ukończył gimnazjum w Piotrkowie, a medycynę studiował w Warszawie i Juriewie; dyplom lekarza uzyskał w 1897 roku. Pracował w warszawskim Szpitalu Dzieciątka Jezus, klinikach Uniwersytetu Warszawskiego oraz Szpitalu św. Ducha. W 1935 roku otrzymał tytuł profesora Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie II wojny światowej pracował jako lekarz i kształcił lekarzy na tajnych kompletach. Był twórcą i redaktorem czasopisma „Ginekologia Polska”, wydawanego od 1922 roku, oraz autorem publikacji dotyczących ginekologii.

Od 1906 roku pracował w Ciechocinku jako lekarz uzdrowiskowy i angażował się w rozwój miejscowości. Zainicjował powstanie Towarzystwa Przyjaciół Ciechocinka, którego prezesem był w latach 1924-1939. Współorganizował wystawę zdrojową, czytelnię i czasopismo „Zdrój Ciechociński”, a także działał na rzecz powstania Muzeum Ziemi Kujawskiej. Po wojnie pracował w Ciechocinku jako konsultant. W 1949 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Ciechocinka. Zmarł tam 30 października 1951 roku.

Na podstawie artykułu „Leonard Lorentowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.