Jan Lorentowicz

Jan Lorentowicz (14 marca 1868 - 15 stycznia 1940), używający pseudonimów M. Chropieński i Zdzisław, był polskim krytykiem teatralnym, publicystą i dyrektorem teatrów. Urodził się w Pabianicach. W latach 1890-1903 przebywał w Paryżu, gdzie studiował w Szkole Antropologicznej i na Sorbonie. Od 1903 roku mieszkał w Warszawie. Pracował w redakcjach „Pobudki”, „Kuriera Codziennego” i „Nowej Gazety”, a od 1904 roku publikował recenzje teatralne w kilku dziennikach.

W latach 1918-1922 kierował Teatrami Miejskimi w Warszawie, a w latach 1926-1928 był dyrektorem Teatru Narodowego. Pomagał w założeniu Teatru Reduta i patronował jego początkom. Opublikował m.in. pięciotomowy zbiór „Dwadzieścia lat teatru”, „Dzieje teatru w Polsce” oraz monografię „Teatr Polski w Warszawie”. Redagował także hasła teatralne w Ilustrowanej encyklopedii Trzaski, Everta i Michalskiego. Był prezesem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy oraz Polskiego Pen Clubu, a od 1938 roku członkiem Polskiej Akademii Literatury. Z Ewą Rościszewską miał córkę Irenę. Zmarł i został pochowany w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Jan Lorentowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.