Henryk Debich

Henryk Debich urodził się 18 stycznia 1921 roku w Pabianicach, w rodzinie związanej z muzyką. Jego ojciec był kapelmistrzem zakładowej orkiestry, a matka i rodzeństwo śpiewali w chórach. Debich uczył się gry na fortepianie, trąbce i puzonie, a następnie ukończył Wydział Teorii, Kompozycji i Dyrygentury Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Łodzi. W czasie II wojny światowej został aresztowany i osadzony w obozie koncentracyjnym Dachau. Po zwolnieniu wrócił do Pabianic. W latach 1946-1949 pracował jako nauczyciel w tamtejszej szkole muzycznej.

Był współzałożycielem Orkiestry Rozrywkowej Polskiego Radia i Telewizji w Łodzi, a od 1952 roku jej dyrygentem i kierownikiem artystycznym. Prowadził ją do 1991 roku; z orkiestrą nagrał ponad 50 płyt i muzykę do 20 filmów. Wykładał w łódzkiej PWSM, współpracował z orkiestrami w Polsce i za granicą oraz zasiadał w jury konkursów piosenki. Otrzymał m.in. Złoty Krzyż Zasługi i Nagrodę Miasta Łodzi w dziedzinie upowszechniania kultury. Zmarł 4 lipca 2001 roku w Pabianicach i został pochowany w tym mieście.

Na podstawie artykułu „Henryk Debich” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.