Henryk Dąbrowicz

Henryk Dąbrowicz (ur. 13 lipca 1909 w Pabianicach, zm. 27 grudnia 1968 w Warszawie) był nauczycielem i działaczem społecznym. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie oraz był posłem na Sejm Ustawodawczy. W 1929 roku ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie w Łomży, po czym rozpoczął pracę jako nauczyciel w publicznej szkole powszechnej w Czernięcinie.

W Szczecinie założył FOK, a także teatr i Dom Młodzieży. Organizował sieć bibliotek wiejskich i powiatowych w województwie szczecińskim. Należał do pionierów zagospodarowania Ziem Odzyskanych i wystąpił z wnioskiem o ustanowienie odznaczenia „Gryf Pomorski”. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na warszawskich Powązkach. Z żoną Jagodą miał czworo dzieci: Barbarę, Sławomira, Danutę i Krzysztofa. Miał również siedmioro wnuków i prawnuki.

Na podstawie artykułu „Henryk Dąbrowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.