Feliks Kaleciński

Feliks Kaleciński (ur. 14 stycznia 1899 w Pabianicach, zm. 16-19 kwietnia 1940 w Katyniu) był porucznikiem artylerii Wojska Polskiego. Do wojska wstąpił w 1919 roku i brał udział w wojnie 1920 roku, walcząc o Kalenkowicze i Możysz. W okresie międzywojennym służył m.in. w 10 pułku artylerii polowej oraz 31 pułku piechoty. Ukończył Szkołę Podchorążych Artylerii w Poznaniu, kurs gazowy i kurs amunicyjny. W 1929 roku uratował tonącego w rzece Grabia kupca Aleksandra Srebrzyńskiego. W 1935 roku przeniesiono go w stan spoczynku. Był odznaczony Krzyżem Walecznych.

Po agresji ZSRR na Polskę został wzięty do niewoli sowieckiej i osadzony w obozie w Kozielsku. W kwietniu 1940 roku przekazano go do dyspozycji NKWD, a następnie zamordowano w Katyniu. Jego szczątki zidentyfikowano podczas ekshumacji w 1943 roku. Kaleciński był żonaty z Reginą Rudnicką. W 2007 roku został pośmiertnie mianowany na stopień kapitana.

Na podstawie artykułu „Feliks Kaleciński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.