Artur Krönig

Artur Krönig urodził się 6 kwietnia 1896 roku w Łodzi, z którą był związany jako działacz polityczny i radny. Po ukończeniu tamtejszej szkoły średniej studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie I wojny światowej pracował jako nauczyciel, między innymi w niemieckim progimnazjum w Pabianicach. Współpracował z niemiecką prasą lokalną i europejską, a także był redaktorem naczelnym „Lodzer Volkszeitung”. Od listopada 1918 służył w Wojsku Polskim, a w 1921 roku został zwolniony do rezerwy w stopniu podporucznika.

W 1922 roku należał do założycieli Niemieckiej Partii Pracy, której przewodniczył w latach 1922-1925. Następnie działał w Niemieckiej Socjalistycznej Partii Pracy, kierując nią do 1934 roku. W 1922 roku uzyskał mandat posła na Sejm z Bloku Mniejszości Narodowych, a w 1928 roku został wybrany ponownie, tym razem jako przedstawiciel Polskiej Partii Socjalistycznej. Bez powodzenia ubiegał się o mandat w 1930 roku. W 1935 roku odszedł z DSAP. Po wybuchu II wojny światowej został internowany przez władze polskie i deportowany na wschód kraju. Od 1945 roku mieszkał w Poczdamie, gdzie zmarł 16 lipca 1953 roku.

Na podstawie artykułu „Artur Krönig” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.